Rüzgar eserken yapraklar dökülür
O berrak yüzünden bir damla süzülür
Bu ayılık, bu ayrılık kalbindeki en büyük yaradır artık
Ve güneş batarken, çocuklar uyurken
Baş ucumda bekleyen yorgun bir melektir
Ve her gece sabret diye
Saçlarımda dolaşan tanrının elleridir